Στὸ τέλος τῆς κοιλάδας τῆς Σολέας, στὴν καταπράσινη περιοχή «Ἑξῆντα» τῆς Σκουριωτίσσης, βρίσκεται τὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο τοῦ Ὁσίου Σεραφεὶμ τοῦ Σαρώφ.

Τὸ Ἡσυχαστήριο ἀνακαινίσθηκε καὶ διαμορφώθηκε τὸ 2001, ὥστε νὰ ἐγκαταβιώσῃ ἐκεῖ ὁ Ρῶσος ἱερομόναχος πατὴρ Ἀμβρόσιος Γκορέλωβ, καθὼς προηγουμένως στὸν χῶρο στεγαζόταν ὁ Ἀστυνομικὸς Σταθμὸς τοῦ μεταλλευτικοῦ οἰκισμοῦ τῆς Σκουριωτίσσης.

Ἐντὸς τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου, στὸν ναὸ ποὺ εἶναι ἀφιερωμένος στὸν Ὅσιο Σεραφεὶμ, θησαυρίζεται μικρὸ τεμάχιο τοῦ ἱεροῦ λειψάνου του.

Τὸ 2010, κατὰ τὴν πανήγυρη τοῦ Ἡσυχαστηρίου, ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος κατέθεσε τὸν θεμέλιο λίθο σὲ χῶρο πλησίον τοῦ Ἡσυχαστηρίου, ὅπου ἀνεγέρθη ὁ νέος Ἱερὸς Ναός, ἀφιερωμένος στὸν Ὅσιο Σεραφεὶμ.

Ὁ Πανιερώτατος, κατὰ τὴν ἀκολουθία τῆς θεμελιώσεως, ἀφοῦ προηγουμένως ἀναφέρθηκε στὸ πρόσωπο τοῦ Ὁσίου Σεραφεὶμ, ἐπεσήμανε ὅτι ἡ παρουσία τοῦ Ρώσου ἀρχιμανδρίτου καὶ ἁγιογράφου Ἀμβροσίου στὴν Κύπρο συνδέει τὴ ρωσικὴ Ὀρθοδοξία μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου καὶ ἀναδεικνύει τὴν οἰκουμενικότητα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως. Ἐπίσης, ἀνέφερε τὰ ἑξῆς: «Ὅλοι ἐμεῖς, ποὺ κοινωνοῦμε τὸν Ἀναστημένο Χριστό, εἴμεθα ἀδελφοί, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν καταγωγή μας. Ἀρκετὰ ταλαιπώρησε ὁ ἐθνικισμὸς ὅλες τὶς ὀρθόδοξες πατρίδες. Εἶναι ἡ ὥρα νὰ ἑνωθοῦμε γύρω ἀπὸ τοὺς Ἁγίους καὶ ὅταν ἑνωθοῦμε γύρω ἀπὸ τοὺς Ἁγίους, ἀνεξαρτήτως ἐθνικότητας, τότε βλέπει ὁ Θεὸς τὸ ὀρθόδοξο μᾶς φρόνημα καὶ βοηθᾶ τὰ ἔθνη καὶ τὶς πατρίδες μας. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ἐδῶ γίνεται μιὰ ὑπέρβαση τῶν ἐθνικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ εἰσερχόμαστε διὰ πρεσβειῶν τοῦ Ὁσίου Σεραφεὶμ σὲ μιὰ Ἐκκλησία ὄντως Ἁγία καὶ Καθολική, ὅπως ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεώς μας».

Σήμερα, οἱ ἐργασίες ἀνοικοδομήσεως τοῦ Ναοῦ ἔχουν πλέον ὁλοκληρωθεῖ. Τὴν Τρίτη, 18 Ἰουλίου 2017 ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος τέλεσε τὴν Ἀκολουθία τῶν Θυρανοιξίων τοῦ νεοδμήτου Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ὁσίου Σεραφεὶμ τοῦ Σαρώφ.

Στὸ βιβλίο «Ὁ ὅσιος Σεραφεὶμ τοῦ Σαρὼφ καὶ τὸ ἱερὸ ἡσυχαστήριό του στὴ Σκουριώτισσα» ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος λέγει: «Τὸ μικρὸ ἡσυχαστήριο τοῦ Ὁσίου Σεραφεὶμ λειτουργεῖ σὰν μία βάση πνευματική, ὅπως προφήτευσε ὁ ὅσιος Παΐσιος. Κι ὅταν οἱ μονές, τὰ ἡσυχαστήρια, οἱ ἐνορίες, οἱ οἰκογένειες καὶ οἱ καρδιές μας λειτουργοῦν «τὰς βάσεις ὡς ἀναβάσεις», σὰν βάσεις πνευματικές, τότε κι ὁ λόγος τοῦ ὁσίου Σεραφείμ, «ὁ σκοπὸς τῆς χριστιανικῆς ζωῆς εἶναι ἡ ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», ποὺ εἶπε στὸν Μοτοβίλωφ, γίνεται χειροπιαστός, γίνεται ἡ ἀρχὴ τῆς ἐν Χριστῷ Ζωῆς. Καὶ φρονοῦμε ὅτι μὲ αὐτὸ τὸν λόγο ὁ ὅσιος ἐννοεῖ τὴν ἐνεργοποίηση τῶν χαρισμάτων του Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι λάβαμε μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα καί, ἐξαιρέτως, μὲ τὸ Μυστήριο τοῦ Χρίσματος. Εὔχομαι ἀπὸ καρδίας στὸν πατέρα Ἀμβρόσιο καὶ τὴ συνοδία του, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλους τοὺς προσκυνητὲς τοῦ ἡσυχαστηρίου, νὰ ἀποκτήσουν τὴν αἴσθηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴ ζωή μας».

Ὁ π. Ἀμβρόσιος εἶναι ἁγιογράφος καὶ ἁγιογραφεῖ σύμφωνα μὲ τὸν παραδοσιακὸ τρόπο. Ἐπανέφερε στὸν τόπο μας τὴν Κομνήνεια τέχνη τοῦ 12ου αἰῶνα, μιὰ τέχνη τὴν ὁποία συναντᾶμε σὲ πολλὰ μνημεῖα τῆς Κύπρου (π.χ. Παναγία τοῦ Ἄρακα, Παναγία τῆς Ἀσίνου, Ἅγιος Ἰωάννης Λαμπαδιστὴς κ.ά.). Τὸ κυριότερο δὲ εἶναι ὅτι ἐμπνέεται ἀπὸ τὸν 12ο αἰῶνα, χωρὶς παρόλ' αὐτὰ νὰ τὸν μιμεῖται, συνθέτοντας ἔτσι μιὰ τέχνη ἐκκλησιαστική, μὲ συγχρόνους τρόπους καὶ ἐκφράσεις. Πολλοὶ ἁγιογράφοι τῆς Κύπρου ἐμπνέονται ἀπὸ τὰ γαιώδη χρώματα ποὺ χρησιμοποιεῖ, τὴ λιτότητα καὶ ἀφαίρεση ποὺ ἐκφράζει, καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν ἱεροπρέπεια ποὺ ἀναδεικνύει, στοιχεῖα ποὺ ἔχει ἀνάγκη ὁ σύγχρονος κόσμος: λιτότητα, ἁπλότητα, ἱεροπρέπεια καὶ ἀναγωγὴ εἰς τὰ ἄνω. Παράλληλα, παραδίδει τὴν ἱερὴ τέχνη αὐτὴ σὲ ὅποιον ἐπιθυμεῖ νὰ τὸν συμβουλευτεῖ.

Τὸ Ἡσυχαστήριο πανηγυρίζει στὶς 2 Ἰανουαρίου, ἡμέρα μνήμης τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Σεραφεὶμ τοῦ Σαρώφ, καὶ στὶς 19 Ἰουλίου, ἡμέρα τῆς Ἀνακομιδῆς τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ὁσίου. Κατὰ τὶς Ἱερὲς Ἀκολουθίες συρρέουν πολυάριθμοι προσκυνητές, οἱ ὁποῖοι καταφεύγουν μὲ πίστη στὴ χάρη του.